قرآن مجید می­فرماید: «وَالْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ…» قسم به زمان! که انسان در خسران و زیان کاری است، مگر کسانی که ایمان بیاورند و عمل صالح انجام بدهند. پس مسئله­ی ایمان، مسئله­ی بسیار بسیار با اهمیّتی است که می­تواند انسان را از دایره­ی خُسران و زیان­کاری نجات بدهد.

بعضی­ ها می­ آمدند به پیغمبراکرم می­گفتند که: ما مؤمنیم. قرآن مجید آیه نازل کرد در سوره­ ی مبارکه­ ی حجرات، آیه­ ی14 که می­فرماید: « قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ…» بعضی از این بادیه­ نشین­ ها می­ آمدند و می­گفتند: «ما ایمان آورده ایم! خداوند به پیامبر می­فرماید: به این­ها بگو شما ایمان نیاورده­اید! بلکه بگویید مسلمان شده ­ایم. هنوز ایمان در قلب شما رسوخ نکرده است.» ایمان چه هست؟! وجود نازنین و مبارک امام باقر(علیه­السّلام) می­فرمایند: «ایمان، اقرار است و عمل»! ایمان، صِرف اقرار نیست. اقرار همان اسلام است ولی، اقرار همراه با عمل، ایمان است. لذا حضرت فرمودند: ایمان، اقرار است و عمل ولی اسلام، اقرار است. عمل ندارد. مثل خیلی از انسان­ های منافق که مسلمان بودند ولی این­ها مؤمن نبودند و بسیاری از انسان­ها که ممکن است حالا هم باشند که این­ها اقرار به اسلام کرده باشند ولی عملی در کارنامه ­ی آن­ها دیده نمی­شود. که این خیلی بد است. ادّعای ایمان بکنیم ولی مؤمن نباشیم. جالب این جاست که وجود نازنین و مبارک امیرالمؤمنین(علیه­السّلام) می­فرمایند: «ایمان، بر چهار رکن استوار است». «اَلایمانُ عَلی اَربَعَةِ اَرکان:» «1. اَلتـَّوَکُّلُ عَلَى الله» توکّل بر خدا «2. وَالتَّفویضِ اِلَى الله» یعنی کارهایم را به خداوندمتعال واگذار کنم. «3. وَ التَّسلیمُ لِاَمـرِ الله» تسلیم امر خدا شدن «4. وَالرِّضا بِقَضاءِ الله» نسبت به حکم الهی رضایت داشته باشید.

امیدواریم خداوندمتعال ما را موفّق بگرداند نسبت به داشتن ایمانی واقعی و حقیقی!