مي­دانيد كه مسير زندگي و راه بندگي، راهي است بسيار سخت، دشوار و پرفراز و نشيب. گاهي در طي اين مسير، كار انسان به جايي مي­رسد كه مي­بيند فضا بسيار غبارآلود، تيره و تار است و نمي­تواند راه صحيح را تشخيص بدهد كه از كدامين راه و مسير بايد ادامه بدهد و به مقصود برسد.

در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود

از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود

زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

آن كوكب هدايت كه مي­تواند راه را براي ما روشن كند، بنماياند و ما در پرتو او بتوانيم به نهايت مقصود و قبله معبود برسيم، نور كلام اهل­بيت است.   

كلام اهل­بيت(علیهم­السّلام) نوراني، درخشان و تابان است و مي­تواند جلوي گام­هاي ما را روشن كند تا ما به راستي ببينيم كه چگونه بايد گام برداريم و كجا پا بگذاريم و از سقوط و گمراهي نجات پيدا كنيم .

سزاوار است  كه كلام، حديث و روايات اهل­بيت را غنيمت بدانيم. اين دُرّ و جواهرات مختلف علوم اهل­بيت و كلمات را بيشتر قدر بدانيم و در زندگي بيشتر به كار بريم و در بندگي بيشتر استفاده كنيم. البته گوش به ياوه­هايي نسپاريم كه مي­گويند روايات دروغيني هم هست. اگر به شما دسته­اي اسكناس داده شود آن را دور نمي­اندازيد و در سطل آشغال نمي­اندازيد و چنين كاري را نابخردانه مي­دانيد و چنين كاري نمي­كنيد با اينكه مي­دانيد كه اسكناس­هاي دروغين و جعلي هم در بازار هست. روايات شيعه به همّت محدّثين و علماي بزرگ، وثوق و صدوق، پالايش شده و قرن­ها با نهايت امانت و دقت به ما رسيده است. اين جواهرات را قدر بدانيم .

حديثي كه امروز براي شما مي خوانم در ارزش خود حديث مي­باشد .

امام به حق ناطق، حضرت جعفربن­محمد صادق(عليه­السّلام) مي­فرمايند: «حَديثٌ تَأخُذُهُ مِن صادِقٍ خَيرٌ لَكَ مِمّا طَلَعَت عَلَيهِ الشَّمس مِن ذَهَبٍ أو فِضَّةٍ». يك حديث كه از شخص راستگو فراگيرى، براى تو بهتر است از آنچه كه ‌نور خورشيد بر او بتابد كه همه آن را طلا و نقره فرض بگيری و تصور كني.(محاسن برقی، جلد1، صفحه­ی 427 (

يعني اگر تمامي آنچه نور تابان خورشيد به آن مي­رسد همه طلا باشد و همه نقره باشد ارزش يك حديث براي تو بهتر  است به جهت اين­كه اگر همه جهان طلا و نقره باشد و زر و زيور و به شما داده شود، روزي بايد بگذاريم و البته برويم .

امّا و صد امّا، كه حديث چنين نيست. حديث مي­تواند يك جايي به درد ما بخورد و راهي را براي ما بگشايد و دريچه­اي تازه از معرفت و حكمت را باز كند كه بتوانيم انساني­تر، درست­تر و شايسته­تر زندگي كنيم و رفتار، پندار و گفتار خود را به نيكي مزيّن كنيم و نكو رفتار باشيم و حتي انديشه و پندار ما از خير و خوبي و نيكويي معطر بوده است. پس سعي كنيم احاديث بيشتري در ادب و آداب و اخلاق و روش بندگي و عبادت بياموزيم و به كار بنديم .

خدا به ما، شما و همه­ی دل­سپردگان حقيقت توفيق دهد كه بر اساس آن چه كه اهل­بيت­ عصمت­وطهارت(عليهم­السّلام) فرموده اند، زندگی کنیم.

ز ارباب ادب، درياب آداب!