شما به عنوان اين كه انساني مؤمن و دل سپرده به ولايت اميرالمؤمنين و اهل بيت مي باشيد، فردي شايسته و نيك باطن و باصفا هستيد كه طبيعتاً هوا و هوس، آلودگي، بدرفتاري، بدخويي، پليدي و پلشتي نداريد.

امّا و صدامّا… كه گاهي وسوسه هاي شيطان و خطوات قلبي، كه بي اختيار در ذهن انسان خلجان مي كند و وارد مي شود، دست ما نيست و با يك لحظه غفلت مي بينيد فكرهايي كه نبايد و نشايد و اموري هوسناك و هوس آلوده يا به تعبيري فكرگناه در ذهن ما، مانند اژدهايي و كژدمي پُر زهر، بيدار مي شود و شروع به حركت مي كند و ذهن و دل را تيره و آزرده مي كند.

آيا فكر گناه، گناه دارد؟!… آيا فكر گناه، عقوبت و عقاب دارد؟!… خير! خدا، كريم تر و بخشنده تر از آن است كه اگر كسي فكر گناه كند و گناه نكرد، او را عقاب كند و بر او چوب عقوبت بزند.

 اين چنين نيست! وليكن قصّه اين است كه از امير المؤمنين(علیه السّلام) سوال شد كه آيا اگر فكر گناه كنيم، خدا ما را عذاب خواهد كرد؟! حضرت فرمودند: خير! فكرگناه، موجب عذاب نمي شود. امّا اگر در خانه اي، آتش كوچكي روشن شود، هرچند كه در و ديوار خانه را نسوزاند، امّا همين آتش كوچك، تمام فضاي اين در، ديوار، سقف و فرش را تيره و دودآلود خواهد كرد.

امير المؤمنين علي(عليه السّلام) فرمودند: فكر گناه، دل را تيره و دود آلود معصيت مي كند و دل انسان را به تيرگي  مي رساند و ظلمت مي يابد. (غررالحکم، جلد 5، صفحه 321)

مولاي ما حضرت امام علي بن موسي الرضا(علیه السّلام) در حديثي فرمودند:‌« فكر گناه، كم كم انسان را به خود گناه     مي كشاند و حتّي فكر در گناهان و هوس هاي صغيره، انسان را كم كم جرأت مي دهد كه مرتكب گناهان بزرگ و كبيره شود». پس براي اين كه گناه نكنيم، بايد اصولاً دور فكر گناه را خط قرمز بكشيم.

اين نكته بسيار ساده است سعي كنيم در ذهن خود تصور گناه نكنيم و با گنه كاران ننشينيم.

نازنینی چو تو پاکیزه دل و پاک نهاد                             بهتر آن است که با مردم بد ننشینی

قرآن كريم نفرموده است زنا نكنيم. فرموده است: « وَلاَ تَقْرَبُوا الزِّنَى إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلاً». اصلاً نزديك مقوله-ی زنا و پليد دامني نرويد. اين كه نزديكش نرويد يعني حتي فكر آن را هم نكنيم.

اميدواريم خداوند متعال، ما را به عاصميّت خودش، از پليدي ها و گنه آلودگي ها به دور بدارد كه خدا نگهدار ماست و خدا مي تواند با توفيقي كه مي دهد، بين ما و بين گنه كاري فاصله بيندازد. بايد از خدا بخواهيم كه ما را به حال خود وانگذارد و مراقب  باشيم كه فكرگناه، در ذهن ما جَوَلان ندهد و ذهن و فكر خود را از گناه پاكيزه كنيم.

پاك بودن هنر است و پاك ماندن هنري بالاتر!