شما به عنوان اين كه انساني مؤمن و دل­سپرده به ولايت اميرالمؤمنين و اهل­بيت مي­باشيد، فردي شايسته و نیک باطن و باصفا هستيد كه طبيعتاً هوا و هوس، آلودگي، بدرفتاري، بدخويي، پليدي و پلشتي نداريد.

امّا و صد امّا… كه گاهي وسوسه­ هاي شيطان و خطوات قلبي، كه بي ­اختيار در ذهن انسان خلجان مي­كند و وارد مي­شود، دست ما نيست و با يك لحظه غفلت مي­بينيد فكرهايي كه نبايد و نشايد و اموري هوسناک و هوس ­آلوده يا به تعبيري فكرگناه در ذهن ما، مانند اژدهايي و كژدمي پُر زهر، بيدار مي­شود و شروع به حركت مي­كند و ذهن و دل را تيره و آزرده مي­كند.

آيا فكر گناه، گناه دارد؟!… آيا فكر گناه، عقوبت و عقاب دارد؟!… خير! خدا، كريم ­تر و بخشنده­ تر از آن است كه اگر كسي فكر گناه كند و گناه نكرد، او را عقاب كند و بر او چوب عقوبت بزند.

 اين چنين نيست! وليكن قصّه اين است كه از امير المؤمنين(علیه­السّلام) سوال شد كه آيا اگر فكر گناه كنيم، خدا ما را عذاب خواهد كرد؟! حضرت فرمودند: خير! فكرگناه، موجب عذاب نمي­شود. امّا اگر در خانه ه­اي، آتش كوچكي روشن شود، هرچند كه در و ديوار خانه را نسوزاند، امّا همين آتش كوچك، تمام فضاي اين در، ديوار، سقف و فرش را تيره و دودآلود خواهد كرد.

امير المؤمنين علي(عليه­السّلام) فرمودند: فكر گناه، دل را تيره و دود آلود معصيت مي­كند و دل انسان را به تيرگي مي­رساند و ظلمت مي­يابد. (غررالحکم، جلد 5، صفحه 321)

مولاي ما حضرت امام علي­ بن موسي الرضا(علیه­السّلام) در حديثي فرمودند:‌« فكر گناه، كم ­كم انسان را به خود گناه مي­كشاند و حتّي فكر در گناهان و هوس­ هاي صغيره، انسان را كم­ كم جرأت مي­دهد كه مرتكب گناهان بزرگ و كبيره شود». پس براي اين­كه گناه نكنيم، بايد اصولاً دور فكر گناه را خط قرمز بكشيم.

اين نكته بسيار ساده است سعي كنيم در ذهن خود تصور گناه نكنيم و با گنه ­كاران ننشينيم.

نازنینی چو تو پاکیزه دل و پاک نهاد                             بهتر آن است که با مردم بد ننشینی

قرآن كريم نفرموده است زنا نكنيم. فرموده است: « وَلاَ تَقْرَبُوا الزِّنَى إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلاً». اصلاً نزديك مقوله­ی زنا و پليد دامني نرويد. اين­كه نزديكش نرويد يعني حتي فكر آن را هم نكنيم.

اميدواريم خداوند متعال، ما را به عاصميّت خودش، از پليدي­ها و گنه ­آلودگي­ها به دور بدارد كه خدا نگهدار ماست و خدا مي­تواند با توفيقي كه مي­دهد، بين ما و بين گنه­كاري فاصله بيندازد. بايد از خدا بخواهيم كه ما را به حال خود وانگذارد و مراقب  باشيم كه فكرگناه، در ذهن ما جَوَلان ندهد و ذهن و فكر خود را از گناه پاكيزه كنيم.

پاك بودن هنر است و پاك ماندن هنري بالاتر!