در ادام ه­ی برنامه­ هاي گذشته كه محور سخن كلمات نوراني مولاي ما اميرالمؤمنين است، رسيديم به اين طايفه پنجم كه فرمودند: «خوشا به حال آن كساني كه با اين وي‍ژگي زندگي مي­كنند».

«وَ حَسُنَتْ خَلِيقَتُهُ» آن­هايي كه داراي اخلاق زيبا هستند.

توجه كنيد كه كلمه خليقه، از ريشه خُلق است يعني اخلاق . مي­دانيد يكي از آموزه­ هاي مهم ديني ما، بحث اخلاق است. دين اگر به سه قسمت تقسيم شود، يك قسمت مربوط به عقائد و قسمت دوم انجام تكاليف باشد، قسمت سوم بحث اخلاق است.

چه بسا اگر اخلاق، اخلاق خوبي نباشد، آنچه كه انسان به عنوان واجبات انجام مي­دهد، اثري كه بايد بگذارد را نمي­گذارد. آن اعتقاداتي كه در كنار اخلاق خشن باشد نيز اثر بخشي خوبي نخواهد داشت.

در عظمت اخلاق، خداوند متعال پيامبرش را با اين تعبير تكريم و تقدير مي­كند: «انك لعلي خُلُق عظيم». «تو داراي اخلاق بزرگي هستي». قرآن از متاع دنيا با همه­ ی زياديش، «متاع الدنيا قليل» تعبير مي­كند و در مقابل، در مورد اخلاق پيامبر مي­فرمايد: «عظيم»!

اجمالاً بحث اخلاق بحث بسيار مهمي است. انسان در بعد گفتاري چگونه با مردم سخن بگويد، در بعد عملي چگونه عمل كند و در باب معاشرت چگونه معاشرت كند. يك مرد با همسرش چگونه برخورد كند، والدين با اولاد، اولاد با والدين، برادر نسبت به خواهر، خواهر نسبت به برادر، كارفرما نسبت به كارگر، كارگر نسبت به كار فرما، تمامي اين­ها مي­طلبد كه ما دنباله رو آن اخلاقي كه اسلام ياد كرده است باشيم.

در عظمت اخلاق و صفات حسنه و اخلاق كريمه مي­فرمايند: «الخلق الحسن نصف الدين». «اخلاق زيبا نصف دين است».(خصال الصدوق، صفحه30، حدیث 106)

اگر شما دين را به تعبير بنده به دو قسمت مساوي تقسيم كنيد، نصف آن اعتقادات و انجام واجبات و ترك محرمات و امثال اين­ها باشد، نصف ديگر، درس معاشرت است و ظهور و بروز اين­كه چگونه با مردم معاشرت كنيد در اخلاق است و به تعبير قرآن در سوره مباركه احزاب «و لقد كان في رسول الله اسوه الحسنه» خداوند تعالي پيامبر را به عنوان اسوه در همه زمينه­ها معرفي كرده است. اين وجود نازنين در بعد رفتاري و عملي و هم اعتقادي الگو بيان شده­اند.

از رسول­الله سؤال مي­كنند: «برترين شيء چيست»؟! فرمودند: « الخلق الحسن». «اخلاق زيبا»!

باز هم در عظمت اخلاق مي­فرمايند: «اگر كسي شب­ها را تا سحر به عبادت مشغول باشد و روزها را روزه­دار باشد، صائم نهار و قائم الليل ـ باشد، كسي كه داراي اخلاق زيباست، به بركت آن اخلاق زيبا، همان ثوابي را بدست مي­آورد كه شب­ها به عبادت و روزها به روزه­ داري مشغول باشد».

بنابراين، معلوم مي­شود اخلاق حسنه، آثار و بركاتي دارد و در ثواب و اجر و پاداش همتاي آن كسي است كه شب­ ها به عبادت و روزها را روزه بدارد. البته دامنه سخن گسترده است ولي ما به همين اندازه اكتفا مي­كنيم.