در ادامه­ ی بيان نوراني مولا و مقتداي ما سيدالوصييّن، ‌اميرالمؤمنين، يعسوب­الدّين، اسدالله­الغالب، به اين عبارت مي­رسيم كه فرمود: «وَ طَابَ كَسْبُهُ»

خوشا به حال كسي كه كسب او پاک، پاكيزه و حلال باشد. عزيزان توجه داريد كه يكي از كلاس­ هاي تربيتي بسيار مهم، عبارت است از كسب حلال و نان حلال بدست آوردن.

آن­قدر اين بحث مهم است و اين درس در بين درس­هاي اخلاقي ما سازنده است كه فرمودند: «تمام عبادات، اگر هفتاد جزء باشد، شصت و نه جزء از آن، عبارت است از كسب حلال». يا در تعبيرهايي ديگر داريم «اگر عبادت ده جزء باشد، نُه جزء‌ آن كسب حلال است و یک جزء آن ساير عبادات». نماز خواندن، روزه گرفتن، خمس دادن، زكات را ادا كردن، ‌امر به معروف و نهي از منكر و بقيّه­ ی برنامه ­هاي نوراني اسلام در آن یک بخش مي­گنجد و نُه قسمش عبارت است از كسب حلال.

فرمودند: «طَابَ كَسْبُهُ» خوشا به حال كساني كه كسب­شان پاكيزه و طاهر باشد. انسان بايد بداند چگونه معامله كند، شرايط يك معامله اسلامي را بداند، فروشنده با چه شرايطي و خريدار با چه شرايطي، چگونه بايد معامله كرد و اساساً با چه كساني بايد معامله كرد. اجمالاً ارزش كار، تلاش و بدست آوردن كسب، به قدري بالاست كه هنگامي كه وجود مبارک خاتم انبياء(صلّی ­الله ­علیه ­وآله) كه از غزوه تبوک مراجعت مي­ فرمودند، نزديكي­ هاي ورود به شهر مدينه عده ­اي از مردم شهر مدينه به استقبال رسول الله آمدند از جمله كساني كه محضر رسول الله شرفياب شدند سعد انصاري است.  ـ از اصحاب رسول الله ـ وقتي پيامبر به او دست داد، ديد دست او بسيار زبر است. به تعبيري خشن و چروک شده است. پيامبر سوال فرموند: چرا دستت اين­گونه شده است؟! در جواب گفت: يا رسول الله! به خاطر بيل زدن است و من  در بيابان و در كار كشاورزي مشغول به آن مي­ باشم. من گاهي بيل و گاهي داس و امثال اين­ها به دست دارم. خلاصه عملگي و كارگري مي­كنم و در اثر بيل زدن­ها دست من به اين صورت درآمده است. آن­چه كه نقل شده است كه همگي شنيده­ ايد پيامبر دست سعد را بوسيدند. عجيب است اگر وجود مبارک پيامبر(صلّی ­الله ­علیه­ وآله) دست دخترشان حضرت صديقه طاهره(سلام ­الله ­عليها) را مي­بوسيدند، مي­بينيم در مقابل، دست كارگر را هم مي­بوسند. اين نشانه ارزش كار و تقدّس كار و به دست آوردن لقمه حلال است. پيغمبر دست سعد را بوسيده و فرمودند: «هذه يد لا تمسها النار» اين دستي است كه آتش جهنم با او تماس پيدا نمي­كند.

البته عزيزان توجّه داريد كه به «شروطها». صرفاً لقمه حلال با شرايطي حلال مي­شود، يعني بايد از ممرّ حلال به دست بياوريم و در ممرّ حلال به كار بريم و حقوق واجبه مالي را تحت عنوان خمس و يا تحت عنوان که زكات باشد ادا كند كه اگر اين كار را انجام داد، اين كسب از هر نظر گوارا مي­باشد و آن لقمه ­اي كه انسان خودش گواراي وجودش قرار مي­دهد يا به اهل و عيالش مي­دهد، یک نان حلال است.

در پايان اين جمله را عرض كنم كه: در روز عاشورا ابي عبدلله(عليه ­السّلام) يكي از جملاتی را كه در مورد آن فرمود كه: چرا دشمنان تصميم به كشتن من، حسين فاطمه گرفتند و حرف­ هاي من در آن­ها اثر گذار نشد براي اين بود كه شكم­ هاي آن­ها از حرام پُر شده بود.

عزيزان! اين یک هشدار است به مردم كه لقمه­ ی حرام، كار را چه بسا به جايي مي­رساند كه  انسان سَرِ مقدّس سيدالشهداء را به قصد قربت از بدن جدا كنند .

خوشا به حال آنان كه «طَابَ كَسْبُهُ»، كسب پاكيزه و مال او حلال و طيب و طاهر به دست می­آورند.  

وَ صَلّي اللهُ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهرين