یکی از صفات عالی و ارزنده­ای که می­توانیم داشته باشیم و ظرفیّت دارا بودن آن را داریم، «عفو و گذشت» است. وقتی کسی ما را عصبانی می­کند، به دوگونه می­توانیم با او برخورد کنیم:

1. مثل او با عصبانیّت و غضب رفتار کنیم.

2. با عفو و بخشش با او برخورد کنیم.

قرآن مجید می­فرماید: «کسی به شما بدی کرده و می­خواهید جواب او را به همان شکل بدهید، اگر عفو کنید و از راه آشتی وارد شوید، اجر این شخص بر خداست».

رسول­اکرم(صلّی­الله­علیه­وآله) می­فرمایند: «إذا عَنَّت لَكُم غَضبَةٌ فَادرَؤوها بِالعَفوِ؛ إنَّهُ يُنادي مُنادٍ يَومَ القِيامَةِ: مَن كانَ لَهُ عَلَى اللّه ِ أجرٌ فَلْيَقُمْ، فَلا يَقومُ إلاّ العافُونَ، ألَم تَسمَعوا قَولَهُ تَعالى: «فَمَن عَفا و أصلَحَ فَأجرُهُ عَلَى اللّه»»؟!… «هرگاه خشمى براى شما پيش آمد، با عفو و گذشت آن را از خود دور كنيد؛ زيرا در روز رستاخيز آواز دهنده­اى جار مى­زند: هركه به گردن خدا مزدى دارد، برخيزد و كسى جز بخشايندگان برنخيزند. آيا نشنيده­ايد كه خداوند متعال مى­فرمايد: «پس، هركه ببخشد و آشتى ورزد، مزدش با خداست»»؟!…

یادمان نرود! بعضی­ها می­گویند: اگر ما ببخشیم، ذلیل می­شویم! کاملاً در اشتباهند. رسول­خدا می­فرمایند: بر شما باد به عفو و بخشش! عفو و بخشش، چیزی جز عزّت را به انسان اضافه نمی­کند. اهل بخشش باشید که خدا به شما، عزّت ارزانی می­کند.

در این ایّام ماه رمضان سعی کنیم این صفات نیک اخلاقی را تمرین کنیم و از خداوندمتعال بخواهیم به ما توفیق بدهد، محبّت و لطف کند و ما را موفّق کند به داشتن فضائل اخلاقی. مخصوصاً به داشتن عفو و بخشش که قرآن مجید، آن را از صفات مؤمنان قرار داده است!